A little distant, maybe

Altijd. Bij binnenkomst de milde maar onmiskenbare angst dat zich iemand achter de deur heeft verscholen. De lamp boven de eettafel die flikkerend aan gaat. De stilte waar je op stuit, als op het dikke rubber van een luchtkasteel dat je zelf hebt opgeblazen. Met lucht uit eigen longen. Over de balkondeur schuift nu je weerspiegeling. Je ziet er opgejaagd uit. Om dat niet te hoeven zien sluit je de gordijnen, draai je de verwarming hoger, leg je de post op aanrecht. In je jas is het warm, kleverig als in een tropisch land, van het traplopen. Je wilt iets … Lees verder A little distant, maybe