Advocaat

Hanneke Hendrix is mijn held. Ze heeft een roman geschreven die De verjaardagen heet en genomineerd is voor een kekke literaire prijs. Om haar een beetje te eren heb ik een kort verhaal over een verjaardag geschreven. Als je het uit hebt moet je even op Hanneke stemmen.  Iedereen is moe. Ik ben moe omdat ik ’s nacht wakker lig, mijn vader is moe van het werken en oma is moe omdat ze nu op de minuut af 93 jaar bestaat. In de kamer is het plakkerig warm, als in een couveuse. ‘Taart?’, vraagt oma. ‘Lekker’, zegt mijn vader. ‘Nee, dank u’, … Lees verder Advocaat

Gapend gat #9

‘Inge, Annelies, Mark, dit is Elske, zij komt het team versterken.’ Ik liep de bureaus langs en schudde handen. Inges hand was koud, die van Annelies klam en Mark kneep heel hard. ‘Welkom’, zei hij energiek. ‘Elske’, zei ik en lachte scheef. Ondertussen herhaalde ik de namen in mijn hoofd en probeerde ze te verbinden met de andere namen die ik hier op kantoor had gehoord. Een soort ‘ik ga op reis en ik neem mee’. ‘Dan breng ik je nu naar Harold’, zei de vrouw waarmee ik een kamer zou delen en die zich bij binnenkomst over me ontfermd … Lees verder Gapend gat #9

Gapend gat #2

‘Moet ik netwerken of net doen of ik werk?’ vroeg ik de loopbaanadviseur. Ze zei dat ik er met die mentaliteit niet kwam en wees me de deur. Ik stond er alleen voor.   Oma vierde haar verjaardag. Voordat we naar het pannenkoekenrestaurant gingen dronken we koffie in haar flat. Het was oom Gijs die het onderwerp, tegelijk met de taart, aansneed. ‘Ben je al ergens binnen?’ vroeg hij en legde een zware hand op mijn schouder. ‘Niet echt’, zei ik. Het klonk triester dan ik me voelde. ‘Probeer je het wel?’, vroeg hij. Hij keek me streng aan over … Lees verder Gapend gat #2

Val

Op een dag struikelde ik op mijn werk bij het afdalen van de trap en kletterde met mijn hoofd op de plavuizen. Anne-Wil, de receptioniste, was er het snelst bij. Haar hakken tikten kordaat op de vloer. In mijn val was ik een halve slag gedraaid, zodat ik kon zien hoe ze zich over me heen boog. Eerst stond haar gezicht nog ernstig maar al snel begon het te trillen. De mondhoeken trilden, de kin trilde, alles trilde om het proesten in bedwang te houden dat enkele seconden later doorbrak en zich zelfs ontwikkelde tot een luide schaterlach. Ze lachte … Lees verder Val