Oma

  Deze tekst schreef ik voor de avond 50 jaar Nijmeegse popmuziek. Ik mocht hem ook voorlezen op de lokale radio. ‘Nu moet ik ophangen’, zeg ik, ‘we gaan naar Doornroosje.’ ‘Wat is dat dan?’, vraagt oma nieuwsgierig. ‘Een poppodium.’ ‘Ach zo …’ ‘Er komt een band en het voorprogramma begint al over 10 minuten dus we zijn aan de late kant.’ ‘En die heet Doornroosje?’ ‘Wie?’ ‘Die muziekgroep.’ ‘Nee, die tent heet Doornroosje.’ ‘Is het in een tent?’ ‘Nee, geen tent. Die concertzaal, waar het is, dié heet Doornroosje.’ ‘Wat gek …’ ‘Dat is helemaal niet gek,’ zeg ik … Lees verder Oma

De geest moest waaien

Afgelopen weekend was De geest moet waaien in Arnhem, een festival voor het gesproken woord waar gerust ook werd voorgelezen, gezongen en Hammondorgel (niet te verwarren met een gewoon mondorgel) gespeeld. Met collectief Waai (zo heten we toevallig) maakten we gedurende de vier festivaldagen live een tijdschriftje. Dat presenteerden we op de laatste dag. Mijn bijdragen waren gebaseerd op twee gebeurtenissen. 1. Het gedicht ‘Wordt dronken‘ van Johnny van Doorn, voorgelezen door een jonge dichter met een megafoon vanuit een raam op de derde verdieping in een smalle straat. (van, door, met, vanuit, op, in)* 2. Het gegeven dat de … Lees verder De geest moest waaien