Neus

Op televisie was een man met een neus als een bloemkool. ‘Die neus!’, riep R. geschrokken uit. ‘Ik ben bang dat ik later ook zo’n neus krijg’, zei ik. R. inspecteerde kritisch mijn gezicht. ‘Mag ik dan wel een neuscorrectie, als het zover komt?’, vroeg ik nerveus. ‘Ja,’ zei R. met haar blik alweer op de tv, ‘gráág’. Lees verder Neus

Kip

Het zal die kloteviolist geweest zijn. ‘What you like?’ vroeg hij toen hij ons tafeltje bereikt had. We noemden voorzichtig een paar liedjes. We hadden geen ervaring met deze dingen. Hij schudde bij elke titel zijn hoofd en zette ten slotte de stok aan de snaren. ‘Moeten we nu geld geven?’ siste ik toen hij vol overgave een onbekende melodie begon te spelen. Je haalde je schouders op. We waren eigenlijk te laat op zoek gegaan naar een restaurant. Dit was de enige betaalbare tent in de buurt die nog open was. Het was juist de violist die ons had … Lees verder Kip

Gladiool

De dag van de intocht is de spectaculairste van de Vierdaagse. Waai maakte weer een boekje, ik tekende het verhaal van Henry en Jacqueline op.  Er was maar één ding dat Jacqueline belangrijker vond in een man dan een goed stel hersens en dat was doorzettingsvermogen. Nu het tussen haar en Henry steeds serieuzer werd, brak het moment aan hem te toetsen op deze essentiële kwaliteit. Eerlijk is eerlijk. Henry liep niet meteen warm voor Jacquelines voorstel mee te doen aan de Vierdaagse. ‘Het is zo volks,’ klaagde hij, ‘we kunnen doorzettingsvermogen toch ook op een andere manier operationaliseren? Ik … Lees verder Gladiool

Hugo en Dora

Hugo en Dora zijn de laatste tijd naar elkaar toe gegroeid. Dat mogen we heel letterlijk nemen. Daar staat Dora in de slaapkamer te wankelen op één been om een spijkerbroek aan te trekken. Ze grijpt zich vast aan de strijkplank; zo snel als ze haar evenwicht verliest, vindt zij het ook weer. Hugo ziet Dora wankelen via de badkamerspiegel die eventjes een achteruitkijkspiegel wordt. Hugo schakelt rechtstreeks van z’n één in z’n vier: hij heeft vaak een aanloop nodig, maar dat komt zijn prestaties dan ook ten goede, vindt hij. Hij vestigt zijn blik weer op het heden en … Lees verder Hugo en Dora

De koffer

Zij. Zij vindt het tijd worden dat ze elkaar ontmoeten. Dat heeft ze heel puntig geformuleerd in haar laatste brief. Om voor de dwingende toon te compenseren heeft ze om zijn naam [in het briefhoofd en ergens halverwege] en om haar naam [onderaan de vierde pagina] kussen geplakt. Met haar eigen lippen. Hij heeft ooit iets soortgelijks gedaan. Hij. De brief heeft ongeopend in de vensterbank gelegen, en een poosje op de verwarming. Ten slotte heeft hij hem geopend, met één hand. Met de andere smeerde hij een boterham. Het leven is een spel dat je moet spelen, vindt hij. … Lees verder De koffer