Ode aan Roosje

Geschreven voor de avond 50 jaar Nijmeegse Popmuziek in de bieb. Net als dit, dit en dit. Het is erg persoonlijk geworden maar dat mag de pret niet drukken. 1 Ik vraag aan Timmy: ‘Hou je van me?’ We zitten in de roestige laadbak van de kar buiten de werkplaats van Timmy’s vader en de zon gaat straks onder. De lucht wordt al oranje en als hij grijs is moet ik binnenkomen van m’n moeder. Timmy haalt zijn schouders op. ‘Ik weet het niet’, zegt hij. Hij duwt met een stokje zandkorrels door de gaten van de bodem van de … Lees verder Ode aan Roosje

Lonely at the top

Ze bestijgt hem alsof hij een berg is. Ze loopt tegen hem op. Tegen de driftbuien loopt ze op, het gekanker. Ze grijpt zich vast aan de gele baard, de doorrookte, gele baard. Witte knuisten krijgt ze ervan en haar armen trillen van de inspanning maar ze zál hem beklimmen, deze man. Zijn stemmingen jakkeren voorbij als flarden wolk voor een ronde maan, vooral tegen de top wordt het onaangenaam. Een vlijmscherp windje steekt op. Ze kan wel janken dat het zo ver heeft moeten komen. Dat ze zoveel keien onder zich heeft moeten wegtrappen. Dat ze haar hakken in … Lees verder Lonely at the top

Het meisje krijgen

Er was een meisje in mijn klas dat ik leuk vond. Ze heette Annemarie. Ik probeerde haar interesse te peilen. Dat deed ik op geraffineerde wijze. In de pauze riep ik haar bij me. Haar vriendinnen stuurde ik weg. Annemarie stond kauwgom te kauwen. Ze was één van die meisjes die hun kauwgom in een sliert uit hun mond trekken, ze om hun vinger draaien en ze er dan met hun tanden weer van afschrapen. In de klas deed ze iets soortgelijks met haar haar. ‘Annemarie’, zei ik, ‘kom lekker zitten.’ Ze klom op het muurtje waar ik zat en … Lees verder Het meisje krijgen