Gapend gat #8

‘Moet ik netwerken of net doen of ik werk?’ vroeg ik de loopbaanadviseur. Ze zei dat ik er met die mentaliteit niet kwam en wees me de deur. Ik stond er alleen voor. ‘Mijn leven zoals ik het gekend heb is voorbij,’ zei ik. De barvrouw, die eruitzag alsof ze zelf ook wel een borrel lustte, schonk mijn glas vol met wijn uit een kartonnen pak. Ik verwachtte dat ze zou vragen waarom, maar dat deed ze niet. Ze zette het glas voor me neer en wendde zich tot de volgende klant, een magere jongen met een grauw gezicht die zich … Lees verder Gapend gat #8

Wijn

‘Drink je wijn op.’ Hoe vaak dat niet tegen me wordt gezegd. ‘Drink je wijn op.’ En me maar aansporen. En me maar onder druk zetten. Het glas bijvullen. Het gezicht dicht bij het mijne brengen. Met de lippen smakken. Voordoen hoe je wijn proeft. Voordoen hoe je wijn drinkt. En maar herhalen: ‘Drink je wijn op.’ Alsof ik verdomme mijn best niet doe. Lees verder Wijn

Carla en Ramona

Dit stukje is opgemaakt als een gedicht, maar laat je daardoor niet bedotten. Het is gewoon een verhaaltje. Ramona had dikke bovenbenen. Carla vond dat geen probleem. Ze nam Ramona op schoot en wiegde haar en wiegde haar totdat ze daarvan kramp in haar eigen benen kreeg. Ramona huilde veel. De tranen liepen in smalle stroompjes over haar gezicht. Met haar tong likte ze het snot uit het gootje in haar bovenlip. En Carla had papieren zakdoekjes die ze staand op een stoel één voor één omlaag liet dwarrelen. Tot de vloer ermee bedekt was. Met Ramona aan de wijn. … Lees verder Carla en Ramona