Paté

Dit verhaal verscheen in Op Ruwe Planken 11.1, dat gisteren gepresenteerd werd tijdens het Wintertuinfestival. Het omslag is van Eva Mouton, en dat is niet het enige gruwelijke… Deze vrouw is ontevreden. Ze rijdt over de brug op een fiets die kreunt onder haar gewicht. Op de brug heeft zij vanmorgen al zes hardlopers gezien. Hun tanige lichamen sneden als messen door de koude lucht, hun schaduwen vielen door de reling van de brug op het water. Deze vrouw gruwt van de stoterige adempufjes waarmee het rennen gepaard gaat. Daar komt weer een tweetal. Kijk, het gemak waarmee zij hun … Lees verder Paté

De bril

De stad weerspiegelt in Muriël’s potten van brillenglazen. Of zij altijd zo schaapachtig uit haar ogen kijkt. Of zij altijd fluimen van de brug spuugt. Sinds ik me kan heugen word ik ongemakkelijk van brillen. De grote monturen vind ik erger dan de kleine. Evengoed geldt voor alle brillen dat ze de ogen op een onaangename manier omkaderen en de grootte ervan uit proportie brengen. In de bril die Muriël draagt springen de ogen naar voren: als domme clowns uit kartonnen doosjes. Haar oogwit is geel en rode adertjes lopen er als riviertjes doorheen, door dat bolle, gladde kikkerlandschap. Wij … Lees verder De bril