Categorie: Lange lappen

  • Friesland

    Dit verhaal schreef ik voor het programmaonderdeel ‘De Uitvreters’ van het UITfestival in Nijmegen. Rudolf hangt lusteloos aan tafel. In zijn broekzakken zitten 20 knikkers die hij rond laat draaien met zijn vingers. Vader heeft gekookt; slappe spaghetti die bleek in de borden ligt. Moeder draait er rolletjes van met haar vork. ‘Ik heb het…

  • Hugo en Dora

    Hugo en Dora zijn de laatste tijd naar elkaar toe gegroeid. Dat mogen we heel letterlijk nemen. Daar staat Dora in de slaapkamer te wankelen op één been om een spijkerbroek aan te trekken. Ze grijpt zich vast aan de strijkplank; zo snel als ze haar evenwicht verliest, vindt zij het ook weer. Hugo ziet…

  • De bril

    De stad weerspiegelt in Muriël’s potten van brillenglazen. Of zij altijd zo schaapachtig uit haar ogen kijkt. Of zij altijd fluimen van de brug spuugt. Sinds ik me kan heugen word ik ongemakkelijk van brillen. De grote monturen vind ik erger dan de kleine. Evengoed geldt voor alle brillen dat ze de ogen op een…

  • Blootbuikje #1 – De mooiste

    Blootbuikje staat in een pashokje en dan valt het haar voor het eerst op. Ze drukt haar buik tegen de spiegel, kijkt zichzelf diep in de ogen en zegt: ‘Ik ben de allermooiste.’ Dat wordt haar niet in dank afgenomen. ‘Dat mocht je willen!’ roept een stem uit een ander hokje. ‘Ja, dat mocht je willen!’…

  • De koffer

    Zij. Zij vindt het tijd worden dat ze elkaar ontmoeten. Dat heeft ze heel puntig geformuleerd in haar laatste brief. Om voor de dwingende toon te compenseren heeft ze om zijn naam [in het briefhoofd en ergens halverwege] en om haar naam [onderaan de vierde pagina] kussen geplakt. Met haar eigen lippen. Hij heeft ooit…

  • Vereniging van eigenaren

    We waren laat, zodat toen we binnenkwamen alle goede plekken bezet waren. ‘Je kunt op deze harde houten stoel gaan zitten’, zei de gastheer, ‘of tussen deze twee onverschillige jongemannen op de bank.’ Ik koos voor de onverschillige mannen. Toen ik me tussen hen in liet zakken, zag ik vanuit mijn ooghoeken dat ze verder…