Gapend gat #10 (slot)

‘Moet ik netwerken of net doen of ik werk?’ vroeg ik de loopbaanadviseur. Ze zei dat ik er met die mentaliteit niet kwam en wees me de deur. Ik stond er alleen voor. ‘Ik wil een toost uitbrengen’, zei oom Gijs. Hij was opgestaan en stond wankel aan het hoofd van de tafel, een wijnglas in zijn hand. Langzaam verstomden de gesprekken en legden de aanwezigen hun bestek neer. Alleen oma bleef stug haar soep naar binnen lepelen, haar geslurp af en toe onderbrekend voor een boertje in haar vuist. ‘Bedankt dat jullie er vanavond allemaal zijn.’ ‘Jij trakteert’, riep één … Lees verder Gapend gat #10 (slot)

Gapend gat #9

‘Inge, Annelies, Mark, dit is Elske, zij komt het team versterken.’ Ik liep de bureaus langs en schudde handen. Inges hand was koud, die van Annelies klam en Mark kneep heel hard. ‘Welkom’, zei hij energiek. ‘Elske’, zei ik en lachte scheef. Ondertussen herhaalde ik de namen in mijn hoofd en probeerde ze te verbinden met de andere namen die ik hier op kantoor had gehoord. Een soort ‘ik ga op reis en ik neem mee’. ‘Dan breng ik je nu naar Harold’, zei de vrouw waarmee ik een kamer zou delen en die zich bij binnenkomst over me ontfermd … Lees verder Gapend gat #9

Gapend gat #8

‘Moet ik netwerken of net doen of ik werk?’ vroeg ik de loopbaanadviseur. Ze zei dat ik er met die mentaliteit niet kwam en wees me de deur. Ik stond er alleen voor. ‘Mijn leven zoals ik het gekend heb is voorbij,’ zei ik. De barvrouw, die eruitzag alsof ze zelf ook wel een borrel lustte, schonk mijn glas vol met wijn uit een kartonnen pak. Ik verwachtte dat ze zou vragen waarom, maar dat deed ze niet. Ze zette het glas voor me neer en wendde zich tot de volgende klant, een magere jongen met een grauw gezicht die zich … Lees verder Gapend gat #8

Gapend gat #7

‘Moet ik netwerken of net doen of ik werk?’ vroeg ik de loopbaanadviseur. Ze zei dat ik er met die mentaliteit niet kwam en wees me de deur. Ik stond er alleen voor. ‘Je bent toch zeker wel blij?’, zei oma. ‘Ik weet het niet.’ Ik hoorde zelf hoe bokkig het klonk. ‘Maar zoals het nu is, is het ook niet houdbaar.’ ‘Nee, maar om dan maar onder mijn niveau te werken. En voor een laag salaris… Weet u, deze baan accepteren zou gelijk staan aan verkering nemen met een onaantrekkelijke, norse en zuinige jongen die niks om me geeft.’ ‘Toch … Lees verder Gapend gat #7

Gapend gat #6

‘Moet ik netwerken of net doen of ik werk?’ vroeg ik de loopbaanadviseur. Ze zei dat ik er met die mentaliteit niet kwam en wees me de deur. Ik stond er alleen voor. Ik droomde dat ik op mijn eerste werkdag struikelde en van de trap viel. Het ging hard. Ik rammelde luidruchtig omlaag en landde met een klap op de plavuizen in de hal. Daar bleef ik versuft liggen. De receptioniste was er als eerste bij. Haar hakken tikten kordaat op de tegels, daarna verscheen haar gezicht boven me. In haar blik zat iets van sensatiezucht. ‘Het gaat wel’, bracht … Lees verder Gapend gat #6

Gapend gat #5

‘Moet ik netwerken of net doen of ik werk?’ vroeg ik de loopbaanadviseur. Ze zei dat ik er met die mentaliteit niet kwam en wees me de deur. Ik stond er alleen voor. Ik legde de uitnodiging op tafel, naast een schaaltje met kersenbonbons. ‘Ik mag op gesprek.’ Oma zette haar bril op en begon te lezen. ‘Misschien kunnen we even oefenen,’ zei ik zacht, om haar niet te veel te storen, ‘en dat u dan de sollicitatiecommissie bent.’ ‘Nou mevrouw van L.’, begon ze even later met een ongewoon deftige stem, ‘waarom bent u geschikt voor deze baan?’ Aan het … Lees verder Gapend gat #5

Gapend gat #4

‘Moet ik netwerken of net doen of ik werk?’ vroeg ik de loopbaanadviseur. Ze zei dat ik er met die mentaliteit niet kwam en wees me de deur. Ik stond er alleen voor. ‘Goedemorgen.’ Het duurde even voor ik doorhad dat de groet aan mij gericht was. Ik rechtte mijn rug. Na een hele ochtend harken zag de tuin er nog steeds rommelig uit. Tegen het hekje leunde de postbode. Hij reikte me met gestrekte arm een brief aan. ‘Bedankt.’ ‘Het is mijn werk,’ zei hij schouderophalend, alsof werk en waardering elkaar per definitie uitsloten. Op de envelop stond mijn … Lees verder Gapend gat #4

Gapend gat #3

‘Moet ik netwerken of net doen of ik werk?’ vroeg ik de loopbaanadviseur. Ze zei dat ik er met die mentaliteit niet kwam en wees me de deur. Ik stond er alleen voor. Je bent een echte teamspeler en weet de omzetdoelstellingen optimaal te renderen. Je voelt je thuis in een dynamische omgeving en lost problemen op nog voor ze ontstaan. Verder ben je creatief, proactief, representatief, stressbestendig, enthousiast, gedreven, daadkrachtig, flexibel (harde eis), zelfstandig, klantgericht, resultaatgericht (harde eis), verantwoordelijk, communicatief vaardig (zowel mondeling als schriftelijk) en overtuigend. Ik had het stukje hardop gelezen. Toen ik klaar was, was ik … Lees verder Gapend gat #3

Gapend gat #2

‘Moet ik netwerken of net doen of ik werk?’ vroeg ik de loopbaanadviseur. Ze zei dat ik er met die mentaliteit niet kwam en wees me de deur. Ik stond er alleen voor.   Oma vierde haar verjaardag. Voordat we naar het pannenkoekenrestaurant gingen dronken we koffie in haar flat. Het was oom Gijs die het onderwerp, tegelijk met de taart, aansneed. ‘Ben je al ergens binnen?’ vroeg hij en legde een zware hand op mijn schouder. ‘Niet echt’, zei ik. Het klonk triester dan ik me voelde. ‘Probeer je het wel?’, vroeg hij. Hij keek me streng aan over … Lees verder Gapend gat #2

Gapend gat #1

In collegejaar 2012-2013 schrijf ik een serie van 10 columns voor het Algemeen Nijmeegs Studentenblad. De serie heet Gapend gat. ‘Moet ik netwerken of net doen of ik werk?’ vroeg ik de loopbaanadviseur. Ze zei dat ik er met die mentaliteit niet kwam en wees me de deur. Ik stond er alleen voor. Het was erg druk bij het postkantoor, en benauwd. Ik trok een nummertje. Ik had meteen naar de postzak kunnen lopen maar ik had alle tijd. In de hoek, naast een schap met dozen, waren nog plekken vrij. Ik ging zo dicht mogelijk bij de deur zitten. … Lees verder Gapend gat #1

Publicaties

Verhalenbundel Met de beste bedoelingen “Wie Van Lonkhuyzen al eens heeft horen voordragen kent haar melancholieke verhalen. Eenvoudige, huiselijke situaties, vol tederheid en pijnlijkheid. Groot leed klein verteld.” – Dizzie Bestel Met de beste bedoelingen (alleen nog verkrijgbaar als e-book) Zomer 2018. … Lees verder Publicaties