Najaarsgasten 11/12: Lekker in de leercurve

Ik ben op zoek naar mijn poëtica. In het najaar van 2015 toon ik elke week een videofragment van iets waar ik van hou (of juist niet) en breng dat in verband met wat literatuur volgens mij is, doet of moet doen.

Deze week hou ik het kort. Ik deel een filmpje van Amerikaanse schrijfster Lydia Davis in wiens verzameld werk ik lees op de dagen dat ik schrijven moeilijk vind. Haar verhalen hebben die kwaliteit dat alles mogelijk lijkt, zeker als schrijver zijn ze interessant omdat Lydia zich niet laat belemmeren door lengte of vorm. Elke verhaal is anders.

Kekke quotes
In een interview voor The Paris Review (Art of Fiction No. 227) zegt ze een paar dingen die me uit het hart gegrepen zijn:

I’m leery of planning stories out ahead of time. Almost without exception they’ll start from an idea or a phrase, which I then plunge right into and explore. If I stop to think, This ought to be in the first person plural, or, This ought to be one unbroken paragraph, or whatever, I think it would stop me. They are intuitive.

I translated Blanchot’s texts because I felt a kinship there. I liked his lack of pretentiousness, his way of going deeply into a small, mysterious moment of interaction between people—or between abstractions that he treated as characters. I liked the fact that he didn’t need a dramatic story line.

If something interests me, whether it’s a piece of language or a family relationship or a cow, then I write about it. I never judge ahead of time. I never ask, Is this worth writing about?

I found the traditional form of the story very constrictive, very constraining. I wasn’t happy doing it. Then I read the stories of Russell Edson, an American poet. He would call those stories poems, but I wouldn’t. They are bizarre little narratives, absurd and strange, and I suddenly saw that I could try pieces of writing like this and that it would be great fun. I was happy trying something new. So from then on I felt no compulsion to write something traditional.

Dingen die ik graag zou doen
Ik ben een nee-erig (neeërig? nee’erig? behoudend) type. Stilstand vind ik prettig, verandering vaak heel eng (ik heb me aangeleerd om ‘spannend’ te zeggen). Dat heeft als gevolg dat mijn eerste reactie op veel voorstellen ‘nee’ is (ik overdrijf dit nu een beetje). Maar het is natuurlijk veel leuker en krachtiger (en uiteindelijk ook meer fulfilling) om ‘ja’ te zeggen. En dan niet ‘ja’ als reactie op wat er gebeurt, maar ‘ja’ uit mezelf, proactief. Wat zou ik doen als alles kon en mocht, als er geen obstakels of risico’s of angsten waren? Maar echt?

Ik hou sinds een jaar een lijstje bij met dingen die me tof lijken om te doen. Ze blijken niet wereldschokkend of, zelfs naar mijn eigen maatstaven, spannend, maar gewoon, tof. Diepe ademteug:

  • Huiskamervoordrachten
  • Een literaire bierproeverij organiseren
  • Voordracht via de intercom van een trein
  • Voordracht via de intercom van een warenhuis (al dan niet failliet)
  • Schrijven voor eenzame uitvaarten
  • Voordracht op de duikplank van een sportfondsenbad
  • Oude dagboeken verwerken voor een voordracht (zoals in de theatershows Mortified)
  • Huisschrijver zijn op een riviercruise (met dagverslagen en voordrachten)
  • Fictieve rubriek ‘De gevolgen van Dien’
  • Voordragen op orgelmuziek
  • Een poppenkastvoorstelling voor volwassenen schrijven
  • Een musical voor groep 8 schrijven
  • Een serie stiftdichten maken
  • Een rapnummer schrijven en opnemen
  • ‘Iets’ met het domein Lesbiansloveseafood.com
  • Veel korte verhalen schrijven (zie o.a. de premissen in mijn tweede aflevering van deze reeks) (in progress)
  • Schrijven met of voor ouderen (in progress)
  • Een prentenboekje/sprookje voor volwassenen maken (in progress)

Mocht je één van deze dingen gerealiseerd willen zien, ik ben te boeken.

Over moed vatten en de leercurve gesproken
Dit fragment uit een interview (?) met Ira Glass is een van de meest troostrijke boodschappen die er voor creatieve, af en toe in zichzelf teleurgestelde mensen is.

Volgende week, in de laatste aflevering van mijn zoektocht, de keuzefilm en een managementsamenvatting van de hele serie (zodat al het geklets ook praktisch toepasbaar wordt).

3 gedachtes over “Najaarsgasten 11/12: Lekker in de leercurve

  1. Wat me opvalt is dat er vooral presentatie (verpakking?) op je lijstje staat. Begrijpelijk omdat daar je uitdaging zit (zoals je zelf al aangaf). Maar wat ik mis is de uitdaging op de inhoud.
    Als je graag wil schrijven dan, lijkt me, ben je niet primair bezig met ‘het fysieke schrijven’ noch met de presentatie/performance maar vooral met wat je schrijft: wat wil je kwijt en wat moet je kwijt: observaties, ervaringen, overdenksels, analyses, what ifs, fantasieën, etc. En dan vind ik het spannend om daar de uitdagingenlijst van te zien en dat lijkt me voor jou ook een spannender zoektocht (als schrijfster dan natuurlijk; vanuit invalshoek van performing artist is jouw lijst natuurlijk prachtig en uitdagend & spannend – maar zo had je je hier toch niet gegeprofileerd?)
    Kortom, leuk deze lijst en ik ben benieuwd naar en geïnteresseerd in wat je gaat realiseren.
    Maar ik zou het nog leuker vinden als je zoiets ook over de inhoud zou kunnen opstellen: wat moet je nog opschrijven, waarmee ga je je bloot geven, welke grenzen zijn daar aanwezig en welke wil je wel slechten en welke niet. En waar speelt durven een rol en waar kunnen. En ook de vorm waarin je het giet is geschikt voor zo’n lijst.
    Dat is de lijst die ik eigenlijk van je zou willen zien terwijl ik natuurlijk van deze lijst ook erg kan genieten hoor 🙂
    (En wellicht overbodig: dit is geen kritiek of terechtwijzing noch vermaning maar alleen een aansporing om als schrijfster nog een tandje verder te gaan. )

  2. Dag Jaffe,

    Bedankt voor het lezen van mijn stuk en het nemen van de tijd om te reageren. Het klopt wat je zegt en het was mij ook al opgevallen. Deze lijst bevat allerlei vormen die ik zou willen uitproberen (mits ik een idee heb dat zich ervoor leent) maar het is bijna allemaal buitenkant. Ik heb ook inhoudelijke wensen en doelen maar omdat ik die (voor een deel) in aflevering 2 heb genoemd, wilde ik ze hier niet herhalen. Ik verwijs wel naar die aflevering (zie derde punt van onder in het lijstje, met link) want die hele aflevering (en in het bijzonder de wensenlijst en premissenlijst) laat nog het meest de richting zien die ik inhoudelijk op wil. In de laatste aflevering (met keuzefilm) hoop ik dit ook nog eens scherp neer te zetten.

    Misschien is de verwijzing naar aflevering 2 in deze lijst een beetje ondergesneeuwd, maar ik ben wel benieuwd of die andere twee lijstjes je een beter beeld geven van de inhoud. Of denk je dat ik daar ook nog verder in kan gaan?

    Groet en tot straks!

    Elske

Zeg iets aardigs:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s