Knijpen

Oma deed het gulzig. Met een grijpgrage hand om mijn hele arm of been terwijl ze zei: ‘Ik zou je wel op kunnen vreten.’ Dan kwam de droppot tevoorschijn en zong ze, haar handen afvegend aan het geblokte schort: ‘Die opa, die opa, die opa, niemand is een opa zoals hij.’

Mijn vader doet het met dezelfde gretigheid maar venijniger. Hij mikt met de verweerde nagels van zijn werkmanshanden op het randje van mijn oor. Dat zachte, roze randje. Daar knijpt hij in. En in staartjes van jonge konijntjes heb ik hem zien knijpen, omdat ze dan zo leuk sprongen.

Zeg iets aardigs:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s