Jimmy

‘There is no ship like friendship’, zei Jimmy.
Ik vertaalde het twee keer. Eerst als: ‘Er is geen schap als vriendschap’, daarna als: ‘Er is geen schip als vriendschip.’
‘It doesn’t work in Dutch’, zei ik, maar Jimmy’s hand was al op weg naar mijn borst. De hand bewoog heel traag door de lucht boven het krasbestendige tafelblad. Met kleine schokjes, als een kameleon die een prooi besluipt. Ik keek er gefascineerd naar, bedwelmd door de pitchers bier die Jimmy al de hele avond voor ons haalde. Pas toen zijn vingertoppen bij het zoveelste loopje vooruit een knoopje van mijn blouse raakten, kwam ik weer tot mezelf.
‘I’m gay’, zei ik. Het was de eerste keer dat ik het hardop tegen iemand zei en ik schrok er zelf van.
Jimmy schrok ook. Hij bloosde, bracht de hand aarzelend naar zijn haar en legde hem toen op zijn knie.
‘This time I’ll get a drink’, zei ik en glipte naar de groenverlichte bar in de verte.

Toen ik terugkwam had ik het koud.
‘Can we at least hold hands and pretend?’ mompelde Jimmy terwijl ik weer tegenover hem in het rode, kunstleren bankje schoof. Zijn nek stak dun uit het gestreken overhemd: een kalkoenennekje.
Hij is een eiland waar geen enkel bootje wil aanmeren, dacht ik terwijl ik naar hem keek. Die gedachte maakte me vreselijk droevig.
‘Allright’, zei ik.
Een poosje hield ik zijn hand vast. Het was de hand die kort daarvoor door de lucht had gezweefd. Een zachte, bijna vrouwelijke hand met verzorgde nagels. We dronken zwijgend ons bier en ik zag dat Jimmy zijn rug rechtte en de blikken van de serveersters die langsliepen trots, bijna uitdagend, beantwoordde.
‘Girls like you…’, zei hij na een tijdje met schorre stem. Hij bloosde meteen weer en schraapte zijn keel.
‘Girls like me…’, moedigde ik hem aan, maar hij weigerde zijn zin af te maken.
Ik moet iets bedenken om ons te redden, dacht ik. Een goed verhaal. Iets dat voorkomt dat het deksel op deze nacht nog verder wordt vastgeschroefd.
‘The best things happen when you least expect it,’ zei ik uiteindelijk. Ik was er niet tevreden over en ik wist ook dat deze avond juist ten onder aan het gaan was aan verwachting.
Zo had ik verwacht dat ik opgelucht zou zijn toen Jimmy mijn hand losliet, terwijl het tegendeel waar was.

Tot de rekening kwam, somde ik alle vakken op die ik dit semester zou volgen. Ik klonk zelfingenomen en ambitieus, het was alsof ik het over een ander had. Ik zei dat in Nederland het bier beter smaakte. Jimmy bouwde afwezig een huisje van tandenstokers, dat steeds weer in elkaar zakte.

‘We can still be friends’, zei hij toen we buiten stonden.
Het werd al licht en de lucht rook naar regen. Ik zocht in mijn tas naar een papiertje om mijn telefoonnummer op te schrijven, maar toen ik opkeek zag ik dat hij de straat al overstak. Met licht gekromde rug en grote passen.

Zeg iets aardigs:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s