Gapend gat #2

‘Moet ik netwerken of net doen of ik werk?’ vroeg ik de loopbaanadviseur. Ze zei dat ik er met die mentaliteit niet kwam en wees me de deur. Ik stond er alleen voor.

 
oktobereditie van de ANSOma vierde haar verjaardag. Voordat we naar het pannenkoekenrestaurant gingen dronken we koffie in haar flat. Het was oom Gijs die het onderwerp, tegelijk met de taart, aansneed.
‘Ben je al ergens binnen?’ vroeg hij en legde een zware hand op mijn schouder.
‘Niet echt’, zei ik. Het klonk triester dan ik me voelde.
‘Probeer je het wel?’, vroeg hij. Hij keek me streng aan over zijn bril. Hij droeg zo’n rond montuur dat veel uitgevers en sommige politici ook hadden.
‘Zeker,’ zei ik, ‘ik stuur regelmatig een brief.’
Oom Gijs ging daar niet op in. ‘Ik heb anders nog wel connecties,’ zei hij, ‘KPN, ING, you name it.

Ik was even in verwarring. ING en KPN waren voor mij niet meer dan afkortingen. Ik had er nooit bij stilgestaan dat er mensen werkten.

‘Dat is heel aardig’, stamelde ik maar oom Gijs vervolgde: ‘Netwerken is the way to go tegenwoordig. Vraag maar aan Boudewijn.’ We keken naar mijn neef. Die stond met zijn rug naar ons toe bij het raam te bellen. Hij leunde op de vensterbank en poetste ondertussen zijn schoenen door de neus langs de achterkant van zijn broekspijp te halen. ‘Net begonnen, nu al afdelingsmanager’, zei Gijs met onverholen, vaderlijke trots in zijn stem.

In het pannenkoekenrestaurant zaten Boudewijn en oom Gijs aan weerszijden van oma. Ik zat aan het andere eind van de tafel. Er was een plek te weinig maar de bediening had op de hoek een placemat voor me bijgelegd. De tafelpoot stak ongemakkelijk tussen mijn benen.

‘Boudewijn heeft promotie gemaakt’, hoorde ik oom Gijs door het rumoer heen tegen oma zeggen. Hij loerde naar me terwijl Boudewijn begon te vertellen. ‘Voor mij is het maar een opstapje,’ pochte hij, ‘ik ben daar in no time weer weg.’ Ik vroeg me af wat er gebeurd was met Boudewijns ambitie om dj te worden. Ik dacht aan dat we vroeger samen in bad moesten en dat hij dan muziek maakte met de badeendjes.

Oma peuterde aandachtig in haar pannenkoek. Het was moeilijk te zien of ze luisterde, en dat terwijl Boudewijn er zoveel werk van maakte. Hij sprak met brede armgebaren. De andere gesprekken aan tafel vielen langzaam stil. Iedereen luisterde mee. Oom Gijs hield me, terwijl Boudewijn aan het woord was, constant in de gaten. Hij knikte goedkeurend bij alles wat Boudewijn zei. ‘Mag ik de stroop?’, fluisterde ik naar de tante die naast me zat. Maar ze hoorde me niet.

Zeg iets aardigs:

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s